De Romeinse elegieën van Goethe

​Meteen na thuiskomst van zijn beroemde Italiaanse reis ontmoette Goethe een vrouw op wie hij hartstochtelijk verliefd werd en dichtte hij de Romeinse elegieën. Deze elegieën zijn geen klaagliederen, maar liefdespoëzie, vermengd met lyrische beschrijvingen van de schoonheid van Rome en het geluksgevoel dat zijn verblijf in de eeuwige stad bij hem opriep. Naar aanleiding van de nieuwe vertaling van Mieke de Vos: een avond over Goethe, de schoonheid en aantrekkingskracht van Rome, de klassieke beeldhouwkunst – en de kunst van het vertalen.

​Goethe situeerde de cyclus van vierentwintig gedichten in Rome, waar liefdesgod Amor een dichter helpt om een brug te slaan tussen het heden en het antieke verleden. Als de dichter zijn liefste in zijn armen houdt, komt de klassieke beeldhouwkunst tot leven. Als zij haar ogen opslaat, belandt hij vanzelf in mythische sferen.

​Tijdens deze avond geven verschillende sprekers hun visie op de Romeinse elegieën: vertaler Mieke de Vos, schrijver en poëzievertaler Maarten Asscher en classicus en cultuurhistoricus Susanna de Beer.​

Sprekers

Mieke de Vos is historicus en vertaler. Zij promoveerde met een onderzoek naar gender en de receptie van dichteressen in de Grieks-Romeinse literatuur. Ze vertaalde onder meer werk van deze dichteressen, en van Propertius en Tibullus. In 2024 verscheen Zorg goed voor je ziel. Vrouwelijke filosofen van Theano tot Hypatia, dat ze samen met Michiel Leezenberg vertaalde en van een inleiding voorzag.

Maarten Asscher is schrijver en poëzievertaler. Achtereenvolgens was hij werkzaam bij Uitgeverij J.M. Meulenhoff, het ministerie van OCW en Athenaeum Boekhandel. Hij was een van de initiatiefnemers van de tussen 2011 en 2023 gehouden jaarlijkse Rudy Kousbroeklezing en van het in 2023 opgerichte Rudy Kousbroek Fonds ter ondersteuning van monumentale literaire (verzamel)uitgaven. In maart 2025 verscheen Oscar Wilde’s crucifix. Een biografisch experiment. Begin 2026 verscheen Elke dag. Over de drie stadia van sterfelijkheid.

Susanna de Beer heeft klassieke talen gestudeerd in Leiden en is gepromoveerd in de cultuurgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Ze is gefascineerd door de blijvende invloed van de oudheid in latere tijdperken, met name in de renaissance. Om te begrijpen hoe deze invloed in concrete gevallen tot uiting komt, combineert ze methoden en perspectieven uit verschillende disciplines, waaronder literatuurwetenschap, klassiek receptieonderzoek en cultuurgeschiedenis. Ze geeft ook les aan het Koninklijk Nederlands Instituur in Rome (KNIR), onder meer over Rome als stad en symbool.