Tachtig jaar na de Revolusi – een gedeeld verhaal?

Op 17 augustus 1945 riepen Soekarno en Hatta de Indonesische onafhankelijkheid uit. Wat in Indonesië de Revolusi is, wordt in Nederland herinnerd als de Bersiap. Is deze gedeelde geschiedenis samen te smeden tot een gezamenlijk verhaal?

Na de capitulatie van Japan in 1945, riepen Soekarno en Hatta de onafhankelijkheid uit. Waarop Nederland reageerde met eufemistisch betitelde ‘politionele acties’, een bloedige oorlog om het vooroorlogse koloniale rijk terug te veroveren. De chaotische naoorlogse jaren kregen in Nederland de naam Bersiap (naar de gebruikte strijdkreet, ‘Wees paraat!’), een periode van grootschalig geweld richting bevolkingsgroepen die aan het Nederlandse koloniale systeem gelieerd waren. Indonesië herinnert zich na eeuwen van onderdrukking en kolonisatie de Revolusi en de geboorte van een verenigd Indonesië.

Tachtig jaar later lopen de herinneringen nog steeds uiteen en zijn omgeven door gevoeligheden. Nederland kijkt terug; Indonesië kijkt liever vooruit. Slachtoffer- en daderschap grijpen ongemakkelijk op elkaar in en maken eenduidig herdenken problematisch. Is het mogelijk (en wenselijk) die uiteenlopende herinneringen bij elkaar te brengen en tot één gedeeld verhaal te smeden? Tachtig jaar na de onafhankelijkheidsoorlog van Indonesië houden we onze verschillen in herinneren tegen het licht: wat herdenken we, en waarom?

Bo Tarenskeen speelt tijdens het programma een fragment uit zijn nieuwste voorstelling SOEKARNO.