De volle zee is van niemand: ecopiraterij

Klimaatverandering, overbevissing, vervuiling en andere problemen bedreigen de oceaan en de dieren die erin leven. Twee derde van de volle zee, de helft van onze planeet, valt buiten het directe gezag van nationale staten. Afspraken voor een duurzaam beheer via internationale regulerende organisaties zijn moeizaam te maken en vaak niet af te dwingen. De tijd dringt. Wat zijn de handelingsperspectieven in de strijd om de bescherming van de oceaan, en wat kunnen we leren van ervaringen uit het verleden?

Frustratie over het niet nakomen van internationale afspraken hebben in de afgelopen veertig jaar geleid tot radicale vormen van activisme, zoals ecopiraterij: een vorm van piraterij die niet het menselijk gewin, maar het redden van de oceaan tot doel heeft. Ecopiraten ramden walvisjagers en sleepnetvissers vanuit een perspectief waarin walvisachtigen niet langer als gebruiksvoorwerp voor menselijke consumptie worden gezien, maar als gelijkwaardig aan de mens zelf. Ecopiraten werden gesteund door een internationale gemeenschap, maar ook bekritiseerd en bestreden door sommige overheden, de visindustrie en delen van de milieubeweging. Sommige ecopiraten hebben in de afgelopen jaren gekozen voor andere vormen van actie. Mede op basis van deze historische ervaringen kijken we naar onze handelingsperspectieven in de strijd voor de bescherming van de volle zee.

Naar aanleiding van het verschijnen van het boek Ecopiraterij van historicus Stephen Snelders plaatsen we tijdens dit programma de radicale strijd voor de bescherming van de oceaan naast verschillende andere perspectieven. Zo zal aan bod komen: het geven van een stem aan de oceaan zelf, een nieuw, vrouwelijk perspectief, het aankaarten van het gevaar van diepzeemijnbouw en de strijd van eilandbewoners tegen klimaatverandering. Hoe kunnen we de volle zee op een duurzame manier reguleren?

Sprekers

Stephen Snelders is als historicus verbonden aan de sectie wetenschapsgeschiedenis van de Faculteit Bètawetenschappen van de Universiteit Utrecht. Hij publiceert over drugs en drugssmokkel, piraterij en groene criminaliteit. Zijn laatste boek is Ecopiraterij.

Erik de Lange is docent in de geschiedenis van internationale betrekkingen aan de Universiteit Utrecht. Zijn onderzoek richt zich in het bijzonder op de internationale geschiedenis van de zee. Zijn boek De laatste dagen van Barbarije behandelt de regulering van piraterij in de Middellandse Zee.

Farah Obaidullah is ocean advocate, consultant, en grondlegger van The Ocean and Us en het Women4Oceans-platform. Ze voert strijd voor een gezonde oceaan en is onder meer betrokken bij campagnes rond diepzeemijnbouw.

Churmer Bomba is community organizer and mobiliser bij Greenpeace. Hij verbindt gemeenschappen zowel op Nederland als op Bonaire. Hij speelde een belangrijke rol in de gewonnen klimaatzaak van bewoners van Bonaire tegen de Nederlandse staat, die hen onvoldoende tegen klimaatverandering beschermt.

Harpo ’t Hart is geluidskunstenaar en artistiek directeur van de Ambassade van de Noordzee. In zijn werk vraagt Harpo zich af hoe we moeten luisteren naar onze snel veranderende omgeving. Hoe te luisteren in tijden van klimaatverandering? In zijn praktijk als kunstenaar en curator maakt hij ruimte voor meer-dan-menselijke perspectieven.