ArtEZ Triple Bill – Afstudeervoorstellingen

ArtEZ presenteert drie afstudeervoorstellingen: SAPPHOLYMPICS, De Dag dat Niemand Kwam en de solovoorstelling van Zoë van der Velde.

Collectief JOCH – SAPPHOLYMPICS

Twee presentatoren, twee showbizzmensen, presenteren een tv-show. Een spektakel van licht, glitter, muziek, historische vrouw- en queerfiguren en humor is de formule voor een geweldig programma. Maar hoe veilig en herkenbaar het ook voelt, langzaamaan begint er iets te verschuiven. De presentatoren lijken de controle te verliezen nu er andere regels beginnen te gelden. En voor ze het weten, moeten ze zich afvragen wie hier eigenlijk de regie voert.

Met SAPPHOLYMPICS wordt er op scherpe en humorvolle wijze onderzocht hoe structuren van macht doorwerken. Want wie is er binnen SAPPHOLYMPICS eigenlijk de baas? De twee presentatoren? Of de producent, programmamaker, en eindredacteur, allen man.

Collectief JOCH
Collectief JOCH is een jong, geëngageerd theatercollectief dat werkt vanuit vrouwelijke en queer perspectieven. Met humor en absurditeit maken zij voorstellingen die ruimte opeisen en bestaande kaders bevragen. JOCH ontstond in 2023 vanuit een sterke artistieke klik tussen makers uit verschillende disciplines en werkt sindsdien samen aan eigenzinnig en toegankelijk theater.

Collectief JOCH bestaat uit vijf makers:

Marlotte Frowijn
Marlotte (zij/die), van 29 jaren jong, studeert momenteel Writing For Performance aan de HKU. Diens grote passie voor het schrijven van tragikomisch theater en het zoeken naar de utopieën/dystopieën van dit bestaan, zorgen soms voor echte breinbrekers. Dit is wat het schrijven volgens Marlotte juist zo leuk maakt. Het liefst laat ze komedie, tragedie en abstractie elkaar de hand schudden.

Anna Podt
Anna Podt (zij/haar) is 24 jaar en zit in haar 4e jaar van de Arnhemse Toneelschool. Ze is zowel speler als maker. Anna is een maker die graag werkt vanuit de maatschappelijke noodzaak die zij voelt bij thema’s als representatie van queerness en de klimaatcrisis. Daarnaast is ze een fysieke speler die graag door middel van humor en grotesk spel complexe gelaagde karakters tot leven brengt.

Sascha Cornelissen
Sascha Cornelissen (zij/haar) is 23 jaren jong en zit, net als Anna, in haar 4e jaar van de Arnhemse Toneelschool. Sascha heeft een grote liefde voor jazz en kleinkunst, ze zingt en maakt muziek. Naast muzikale speler is ze maker en schrijft ze. Ze wil met Joch nieuw absurd toneel maken. Bij absurditeit komen thema’s als eenzaamheid en doelloosheid om de hoek kijken en deze wil ze met humor, gevoeligheid en detail belichten.

Josephine Borst
Josephine Borst (zij/haar) is maker en docent, afgestudeerd aan Artist Educator In Theatre ArtEZ Arnhem. Josephine heeft altijd een fascinatie gehad voor fysiek spel en absurdisme. Josephine is een intuïtieve maker die denkt vanuit vorm en via die vorm op een toegankelijke en ontroerende manier inhoud over het voetlicht te brengt.

Karijn van der Wijk
Als kind geloofde Karijn (zij/haar) dat het theater een magische plek is waar alles mogelijk was, en toen besloot ze maar om dat zelf waar te maken. Dat doet ze het liefst buiten de black box en op een manier die de ruimte bevraagt en opnieuw definieert.
In het collectief stel ik de vragen waar niemand op zit te wachten en die in het beste en slechtste geval dingen openbreken.

Credits:

Concept en uitvoering: Collectief JOCH

Producent: Artez

Laura van de werf – DE DAG DAT NIEMAND KWAM

DE DAG DAT NIEMAND KWAM
Er komt een dag waarop blijkt dat sprookjes niet echt zijn, waarop de magische spreuken eindigen en het volwassen leven begint. Maar hoe heerlijk zou het zijn om nog je nog ??n keer te kunnen verliezen in betoverende fantasie?n?
In ‘DE DAG DAT NIEMAND KWAM’ ontmoeten we een wachtende prinses. Ze kijkt urenlang uit het raam, zodat ze haar redder van verre kan zien aankomen. Maar hoe langer we bij de prinses in de torenkamer zitten, hoe meer de mist optrekt. Buiten is helemaal geen sprookjeslandschap te zien, maar een wereld die verdacht veel lijkt op die van ons. De roze dekens blijken slechts een beschermlaagje te zijn.
‘DE DAG DAT NIEMAND KWAM’ is een tragikomische voorstelling over eenzaamheid, escapisme en verlangen. Een voorstelling over vastgehouden en gered willen worden. Wat als je erachter komt dat niemand je kan horen?
Met deze voorstelling studeert Laura van de Werf (zij/haar) af aan de Toneelschool in Arnhem. Ze maakt theater vanuit thematieken als queer vrouwenliefde, eenzaamheid en de angst voor tijd en volwassen worden.
Haar werk beweegt zich tussen kinderlijke speelsheid en een volwassen verlangen naar liefhebben. Op een fysieke en verhalende manier speelt ze met personages die dreigen te verdrinken in nostalgie.
Vanuit kwetsbaarheid, humor en verbeelding laat ze fantasie en realiteit in elkaar overlopen en creëert ze ruimte voor zoekende vormen van bestaan, verteld vanuit een queer perspectief.
Renée Pinksterboer (zij/haar) studeert momenteel af aan Creative Writing aan ArtEZ. Ze schrijft persoonlijke, grappige en absurde theaterteksten waarin ze dat wat men het liefst verborgen houdt, in de schijnwerpers zet. Datgene waar men elke dag gehaast aan voorbij rent, krijgt binnen het werk van Renée een podium. Ze waagt zich aan thema’s als eenzaamheid, escapisme en rouw. Thema’s die in het leven buiten groot en overweldigend zijn, worden op de vloer behapbaar en invoelbaar gemaakt. Renée vindt dat theater voor iedereen is, en poogt daarom juist te schrijven voor diegene die niet regelmatig de schouwburg bezoeken.

Credits:

Concept: Laura van de Werf en Renée Pinksterboer
Tekst: Renée Pinksterboer
Begeleiding tekst: Corinne Heyrman
Spel: Laura van de Werf
Regie: Rosa van Leeuwen
Fotografie poster: Renée Pinksterboer
Nabewerking fotografie poster: Pernille Laban
Techniek: Okke van Breemen
Productie: Andrea Vermeer
Planning: Jan Smeets
Publiciteit: Brechtje Oliedam

Solovoorstelling Zoë van der Velde

Zoë van der Velde studeert met deze voorstelling af aan Toneelschool ArtEZ in Arnhem. Ze is een muzikale en fysieke speler die werkt vanuit een sterke innerlijke verbinding. Vanuit die drijfveer maakt én speelt ze. In haar werk richt ze zich op het verbreden van vrouwelijke rollen en repertoire, en op het zichtbaar maken van vrouwenliefde. Ze schuwt complexe thema’s, zoals mentale gezondheid, niet. Als speler hecht ze veel waarde aan kwetsbaarheid en eerlijkheid. Voor haar is theater een plek waar troost, plezier, erkenning en verbinding kunnen ontstaan.