Waaruit ik geworden ben, waarop ik zal terugvallen

Ode aan Astrid Roemer

Tijdens deze bijzondere middag staan we stil bij het leven en werk van Astrid H. Roemer, een van de meest eigenzinnige en invloedrijke schrijvers binnen de Nederlandstalige literatuur. Roemer overleed op 8 januari 2026, maar haar woorden, verbeeldingskracht en compromisloze denken blijven onverminderd actueel. Dit programma is een ode aan haar werk: luisterend, lezend en reflecterend.

Voorleesmarathon uit het oeuvre van Astrid H. Roemer

In de geest van een voorleesmarathon dragen verschillende gasten om de beurt voor uit het rijke oeuvre van Roemer. Er klinken fragmenten uit haar romans, essays en poëzie. Haar teksten worden vertolkt door vele stemmen, maar ademen samen één ritme.

Thema’s als liefde en verlies, macht en kwetsbaarheid, Suriname en Nederland, vrouw-zijn, zwart-zijn en vrijheid lopen als een rode draad door de voordrachten. Elke lezing is een moment van verstilling én beweging: een uitnodiging om opnieuw te luisteren naar wat Roemers werk ons vandaag te zeggen heeft.

Gesprek over haar invloed en plaats in de literaire canon

Na afloop gaan we in gesprek met speciale gasten over Roemers literaire nalatenschap, haar invloed op hun eigen schrijverschap en haar positie binnen de literaire canon. Hoe lezen we haar werk nu, na haar overlijden? En welke vragen laat Astrid H. Roemer ons na als lezers, schrijvers en als samenleving?

Een voortzetting, geen afsluiting

Deze middag is geen einde, maar een voortzetting. Een gezamenlijke lezing als vorm van herinneren en als eerbetoon aan een schrijver die zich nooit liet temmen. Astrid H. Roemer blijft ons uitdagen om scherp, moedig en menselijk te denken, nu en in de toekomst.

ik wacht bij de surinamerivier
waar lucht en licht in water hangen
zee en rivier elkaar ontvangen eb en vloed
golven van verlangen ik wacht adem met deining
van troost nacht zucht over mijn zicht waarheid van zijn
tussen dag en mij ik wacht afval met mij sputum wordt
golf wordt rimpel mijn gelaat ik wacht regen wordt
vloed en overspoelt mij zie zon noch sterren
heb geen gezicht ik wacht water trekt weg
oever verlaat mij poel van botten
staart mij aan: waar ben jij

ik wacht bij het noordzeestrand
waar lucht en licht in water hangen
zee en rivier elkaar ontvangen eb en vloed

Astrid Roemer
uit: En wat dan nog. Liederatuur (1984)