Onder hoogspanning: het wankele warmtenet

Op papier is een collectief warmtenet de beste en goedkoopste manier om huishoudens van het gas af te krijgen. Maar de praktijk is weerbarstig. De aanleg is duur, complex en werkt alleen als voldoende bewoners meedoen. En daar wringt het. Zijn collectieve initiatieven nog mogelijk in een individuele wereld?

Veel consumenten kiezen bij de overstap naar een duurzame warmtebron het liefst voor een eigen warmtepomp op stroom. Dat geeft meer keuzevrijheid in aanbieders en is voor een individueel huishouden vaak goedkoper dan het warmtenet. Maar dat maakt collectieve oplossingen zoals stadswarmte nog duurder voor wie geen warmtepomp kan betalen. Het is de catch-22 van het warmtenet: wie geeft zijn recht op een eigen warmtebron op, om de energierekening van de hele wijk betaalbaar te houden?

In deze editie van Onder Hoogspanning onderzoeken we hoe de warmtetranstitie uit de impasse kan komen. Moet de overheid deelname aan een warmtenet kunnen afdwingen om de overstap betaalbaar te houden? Welke andere creatieve oplossingen zijn er mogelijk? En wie is uiteindelijk aan zet: het Rijk, gemeenten, warmtebedrijven of bewoners?