BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 CALSCALE:GREGORIAN PRODID:adamgibbons/ics METHOD:PUBLISH X-PUBLISHED-TTL:PT1H BEGIN:VEVENT UID:21653@offbeat.amsterdam SUMMARY:Werner Klompen DTSTAMP:20260430T185125Z DTSTART:20260510T120000Z DESCRIPTION:Opening expositie\n\n\nWERNER KLOMPEN\n\nmet Dead Sex Universe\ n\nGeen kunst als modegril (door Aja Waalwijk)\n\nVan 10 mei tot 6 juni ex poseren Mariëlle van Deursen en Maurice van Kessel\npostuum werk van de Li mburgse kunstenaar Werner Klompen (1962-2025) in Zaal 100\n(De Wittenstraa t 100). Werner trad er drie jaar geleden op met de noiseband Dead\nSex Uni verse en plande een tentoonstelling die vanwege zijn overlijden helaas\nni et kon plaatsvinden. Dankzij bovengenoemde vrienden is zijn droom in Amste rdam\nzijn werk te kunnen tonen alsnog verwezenlijkt.\n\nHet betreft schil deringen op allerhande materialen zoals pizzadozen en\nassemblages waarin o.a. 3D-verpakkingen van transparant plastic zijn verwerkt.\nAbstracte com posities wisselen af met mensachtige figuren en maskers waarbij het\ndried imensionale plastic de vorm van ogen\, monden of borstpartijen inneemt als \nwaren het doorkijkjes naar andere werelden. In een explosieve hoeveelhei d aan\nvormen en beelden draagt ook de keuze van kleuren bij tot grote ver schillen in\naanpak en stijl\; van pasteltinten en krioelende lijntjes tot stralende kleuren\nen dikke arceringen die heftig tegen elkaar afsteken.\ n\nWerner zag verpakkingsmaterialen als semiotische tekens die o.a. vervlo eiing\ntussen binnen en buiten in beeld brengen. Hij hield van pizza's van wege het\ndelen en beschilderde naast honderden pizzadozen bv. ook verpakk ingen voor\nmeloenen. De halfronde bollen die de onderkant markeren zijn d onkergrijs\ngeschilderd en voorzien van zwarte en witte lijntjes op een co ntrasterende\nondergrond\, eveneens vol lijntjes en aangevuld met verfspat ten. De verpakkingen\ngroeiden uit tot sculpturale reliëfs\, evenals zijn\ , met dikke lagen verf bedekte\nspeelgoedassemblages.\n\nWerner volgde een opleiding grafiek aan de Stadsacademie te Düsseldorf en aan\nArtibus te U trecht en ontwikkelde zich tot een experimentele kunstenaar in hart\nen ni eren. Hij ging helemaal voor de kunst. Zijn galerie No Art Fashion te\nRog gel was een plek waar kunst niet werd getoond om te behagen\, maar om te\n verrassen\, te ontregelen en te raken. De vrije ruimtes in Amsterdam zag h ij als\nvoorbeeld. De Amsterdamse scene had volgens hem het voorbereidende werk gedaan\nen die leerde hij nu stap voor stap kennen vanwege optredens op het\nNDSM-terrein\, Ruigoord en Zaal 100.\n\nKort voor zijn overlijden schreef hij: 'Culturele initiatieven die onafhankelijk\nzijn van de staat vormen een essentieel onderdeel van een levendige en diverse\ndemocratie. Ze vervullen een unieke rol in de samenleving door ruimte te bieden\naan tegencultuur en alternatieve uitingen van kunst. Waar staatsinstellingen\n gebonden zijn aan beleid\, beperkingen hebben en vaak ook politieke agenda ’s\,\nkunnen onafhankelijke instellingen vrijer reageren op maatschappelij ke\nveranderingen en vernieuwende projecten ondersteunen. Dit maakt hen to t\nbelangrijke katalysatoren voor maatschappelijke betrokkenheid\, artisti eke\nvernieuwing en democratische expressie. De vrijheid van deze instelli ngen stelt\nhen in staat om kritisch te reageren op maatschappelijke ontwi kkelingen zonder\nrekening te hoeven houden met de politieke of institutio nele belangen die\nstaatsinstellingen binden. Daarnaast werken onafhankeli jke initiatieven vaak\nnauw samen met lokale gemeenschappen en andere kuns tenaars\, waardoor er meer\nruimte is voor co-creatie en participatieve ku nstvormen. Dit creëert een ruimte\nvoor informeel leren en gedeelde ervari ngen die mensen dichter bij elkaar\nbrengen. Ze experimenteren bijvoorbeel d met hybride programma’s\, zoals een\ncombinatie van beeldende kunst\, mu ziek\, dans en technologie\, en creëren unieke\nervaringen die de grenzen van traditionele kunstvormen overstijgen. Hierdoor\nkunnen zij ook een jon ger publiek aanspreken\, dat meer behoefte heeft aan\ndynamische\, interdi sciplinaire en interactieve vormen van cultuur.'\n\nDrie dagen voor zijn o verlijden vertelde hij mij: 'We zijn kinderen van het\nuniversum. Als kind zit je daar nog helemaal in\, want dan is er nog geen\nverschil tussen bi nnen en buiten. Net als bij een boom\, die is en blijft een\neenheid vorme n met zijn omgeving. Word je geboren\, dan heb je een oerkracht die\nde en ergie geeft om het leven te lijden. Je komt daarna dingen tegen die je nie t\nwil. Het leven maakt dat je de weg\, of eigenlijk jezelf kwijtraakt. Mi jn\nafbeeldingen zijn gedaantes\, voorstellingen van mensen die ontploffen . Ik schiet\nalle kanten op\, maar de splinters die alle kanten opvliegen vormen toch een\neenheid. Een schilderij moet goed zijn\, maar op het mome nt van het maken is er\nook rommel aanwezig. We halen als individuen alles door elkaar en dat maakt wat\nwe doen en dat hebben we niet allemaal onde r controle. Belangrijk vind ik dat er\niets in zit wat je niet in de hand hebt\, het toeval van het moment. Zo heb ik in\ntwee schilderijen assembla ges met tie-wraps verwerkt. Ook belichting speelt een\nrol. Blacklight bij voorbeeld geeft iets een andere vorm\, maakt de dingen meer\nsculptuuracht ig. Ik denk aan de productie van schilderijen waar licht in zit en\nom led lampen met afgestemde kleuren op muziek te laten bewegen. Het programmeren \nvan lichtlijnen als een ontwikkelingsfase voor video-mapping\, maar dan zonder\nbeamer via een zelfgemaakte projector. Dat is trippy. Wat mij bewe egt is\nverwondering en beleving. De diepere betekenis is onbewust en het onbewuste is\nvoor mij meer realiteit dan de bewuste keuze.'\n\nOpening ex po Zaal 100 op zondag 10 mei van 14:00 tot 18:00 uur met een optreden\nvan de Dead Sex Universe met Uwe Jochum (Roemenië) en Taka Kagatomi (Japan). URL:https://offbeat.amsterdam/event/werner-klompen GEO:52.3830202;4.8780599 LOCATION:Zaal 100 - De Wittenstraat 100\, 1052 BA Amsterdam STATUS:CONFIRMED CATEGORIES:amsterdam-west,exhibition,music,opening,staatsliedenbuurt X-ALT-DESC;FMTTYPE=text/html:Opening expositie

Werner Klompen

met Dead Sex Universe

Geen kunst als modegril (door Aja W aalwijk)

Van 10 mei tot 6 juni exposeren Mariëlle van Deursen en Ma urice van Kessel postuum werk van de Limburgse kunstenaar Werner Klompen ( 1962-2025) in Zaal 100 (De Wittenstraat 100). Werner trad er drie jaar gel eden op met de noiseband Dead Sex Universe en plande een tentoonstelling d ie vanwege zijn overlijden helaas niet kon plaatsvinden. Dankzij bovengeno emde vrienden is zijn droom in Amsterdam zijn werk te kunnen tonen alsnog verwezenlijkt.

Het betreft schilderingen op allerhande materialen z oals pizzadozen en assemblages waarin o.a. 3D-verpakkingen van transparant plastic zijn verwerkt. Abstracte composities wisselen af met mensachtige figuren en maskers waarbij het driedimensionale plastic de vorm van ogen, monden of borstpartijen inneemt als waren het doorkijkjes naar andere were lden. In een explosieve hoeveelheid aan vormen en beelden draagt ook de ke uze van kleuren bij tot grote verschillen in aanpak en stijl; van pastelti nten en krioelende lijntjes tot stralende kleuren en dikke arceringen die heftig tegen elkaar afsteken.

Werner zag verpakkingsmaterialen als semiotische tekens die o.a. vervloeiing tussen binnen en buiten in beeld brengen. Hij hield van pizza's vanwege het delen en beschilderde naast hon derden pizzadozen bv. ook verpakkingen voor meloenen. De halfronde bollen die de onderkant markeren zijn donkergrijs geschilderd en voorzien van zwa rte en witte lijntjes op een contrasterende ondergrond, eveneens vol lijnt jes en aangevuld met verfspatten. De verpakkingen groeiden uit tot sculptu rale reliëfs, evenals zijn, met dikke lagen verf bedekte speelgoedassembla ges.

Werner volgde een opleiding grafiek aan de Stadsacademie te D üsseldorf en aan Artibus te Utrecht en ontwikkelde zich tot een experiment ele kunstenaar in hart en nieren. Hij ging helemaal voor de kunst. Zijn ga lerie No Art Fashion te Roggel was een plek waar kunst niet werd getoond o m te behagen, maar om te verrassen, te ontregelen en te raken. De vrije ru imtes in Amsterdam zag hij als voorbeeld. De Amsterdamse scene had volgens hem het voorbereidende werk gedaan en die leerde hij nu stap voor stap ke nnen vanwege optredens op het NDSM-terrein, Ruigoord en Zaal 100.

Kort voor zijn overlijden schreef hij: 'Culturele initiatieven die onafhan kelijk zijn van de staat vormen een essentieel onderdeel van een levendige en diverse democratie. Ze vervullen een unieke rol in de samenleving door ruimte te bieden aan tegencultuur en alternatieve uitingen van kunst. Waa r staatsinstellingen gebonden zijn aan beleid, beperkingen hebben en vaak ook politieke agenda’s, kunnen onafhankelijke instellingen vrijer reageren op maatschappelijke veranderingen en vernieuwende projecten ondersteunen. Dit maakt hen tot belangrijke katalysatoren voor maatschappelijke betrokk enheid, artistieke vernieuwing en democratische expressie. De vrijheid van deze instellingen stelt hen in staat om kritisch te reageren op maatschap pelijke ontwikkelingen zonder rekening te hoeven houden met de politieke o f institutionele belangen die staatsinstellingen binden. Daarnaast werken onafhankelijke initiatieven vaak nauw samen met lokale gemeenschappen en a ndere kunstenaars, waardoor er meer ruimte is voor co-creatie en participa tieve kunstvormen. Dit creëert een ruimte voor informeel leren en gedeelde ervaringen die mensen dichter bij elkaar brengen. Ze experimenteren bijvo orbeeld met hybride programma’s, zoals een combinatie van beeldende kunst, muziek, dans en technologie, en creëren unieke ervaringen die de grenzen van traditionele kunstvormen overstijgen. Hierdoor kunnen zij ook een jong er publiek aanspreken, dat meer behoefte heeft aan dynamische, interdiscip linaire en interactieve vormen van cultuur.'

Drie dagen voor zijn o verlijden vertelde hij mij: 'We zijn kinderen van het universum. Als kind zit je daar nog helemaal in, want dan is er nog geen verschil tussen binne n en buiten. Net als bij een boom, die is en blijft een eenheid vormen met zijn omgeving. Word je geboren, dan heb je een oerkracht die de energie g eeft om het leven te lijden. Je komt daarna dingen tegen die je niet wil. Het leven maakt dat je de weg, of eigenlijk jezelf kwijtraakt. Mijn afbeel dingen zijn gedaantes, voorstellingen van mensen die ontploffen. Ik schiet alle kanten op, maar de splinters die alle kanten opvliegen vormen toch e en eenheid. Een schilderij moet goed zijn, maar op het moment van het make n is er ook rommel aanwezig. We halen als individuen alles door elkaar en dat maakt wat we doen en dat hebben we niet allemaal onder controle. Belan grijk vind ik dat er iets in zit wat je niet in de hand hebt, het toeval v an het moment. Zo heb ik in twee schilderijen assemblages met tie-wraps ve rwerkt. Ook belichting speelt een rol. Blacklight bijvoorbeeld geeft iets een andere vorm, maakt de dingen meer sculptuurachtig. Ik denk aan de prod uctie van schilderijen waar licht in zit en om ledlampen met afgestemde kl euren op muziek te laten bewegen. Het programmeren van lichtlijnen als een ontwikkelingsfase voor video-mapping, maar dan zonder beamer via een zelf gemaakte projector. Dat is trippy. Wat mij beweegt is verwondering en bele ving. De diepere betekenis is onbewust en het onbewuste is voor mij meer r ealiteit dan de bewuste keuze.'

Opening expo Zaal 100 op zondag 10 mei van 14:00 tot 18:00 uur met een optreden van de Dead Sex Universe met Uwe Jochum (Roemenië) en Taka Kagatomi (Japan).

BEGIN:VALARM ACTION:DISPLAY DESCRIPTION:Werner Klompen TRIGGER:-PT1H END:VALARM END:VEVENT END:VCALENDAR