BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
CALSCALE:GREGORIAN
PRODID:adamgibbons/ics
METHOD:PUBLISH
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VEVENT
UID:26822@offbeat.amsterdam
SUMMARY:VekoDiner van Erik Wildschut
DTSTAMP:20260829T021411Z
DTSTART:20260923T160000Z
DESCRIPTION:Deze woensdag: Het laatste\n\n\nVEKODINER VAN ERIK WILDSCHUT\n\
nveganistisch & ekologisch verantwoord\n\n3 gangen voor 12 euro.\n\nHet re
staurant is open van 18:00-20:30 uur.\n\nBij voorkeur vooraf reserveren vi
a email: erik@vekologisch.nl\n[erik@vekologisch.nl]\n\nOp de dag zelf kan
je vanaf 14:00 uur bellen met 020-6880127\n(op=op)\nNO PIN / CASH ONLY\n\n
Het laatste VekoDiner van Erik Wilschut (door Aja Waalwijk)\n\nNa 40 jaar
actievoeren in de keuken van Zaal 100 met geslepen mes en potten en\npanne
n vol 'actievoer'\, verlaat Erik Wilschut (1961} noodgedwongen het\nstrijd
toneel en stopt hij met zijn 'WoensdagVekoDiners'. Door artrose geveld\nzi
jn de lange dagen in de keuken helaas niet meer voor hem te doen\, maar hi
j\nverlaat de hem zo vertrouwde plek met opgeheven hoofd! Samen met vele k
undige\nvrijwilligers\, heeft hij vol passie en met veel plezier zijn weke
lijkse diners\nvoor de buurt bereid\, wetende dat “als iedereen bio&vega z
ou eten er genoeg\nvoedsel is voor de hele wereldbevolking\, we van de Bay
er's en Monsanto's af zijn\nen... dat het goed komt met het klimaat!”\n\nI
n mei 1984 kwam Erik vanuit Utrecht naar Amsterdam vanwege een studie cult
ureel\nwerk aan de Sociale Academie. Zijn motivatie was mensen weerbaar te
maken\, maar\nna twee jaar besloot hij te stoppen met de studie omdat hij
concludeerde dat dit\nbeter werkte door in de kraakbeweging actief te zij
n. Mede geïnspireerd door\nzijn broer Hans\, richtte hij zich op het actie
voeren waarbij hij\, naast het\nvervangen van sloten\, het kantelen van ga
smeters en het leggen van leidingen\,\ntussen de 50 en 100 kraken meemaakt
e en op touw zette. Nadat het kraken minder\nwerd verlegde hij zijn activi
teiten naar de keukenvloer van Zaal 100\, die\ntijdens de renovatie eind j
aren tachtig\, tot een professionele keuken was\nomgebouwd. Tot die tijd w
erd er gekookt op een vierpitter in de ruimte achter de\nbar\, waar nu de
drankopslag is.\n\n'Leven en laten laten leven' is Erik's credo\, met het
woord 'respect' hoog in\nhet vaandel!\nBij onrecht slaat Erik aan. Racisme
\, seksisme\, dierenwelzijn\, milieuvervuiling\,\nwoningnood\, de schrijne
nde tegenstellingen tussen rijk en arm: er werd door hem\nwat afgedemonstr
eerd\, actie gevoerd en gekraakt. Gaandeweg werd hij gerichter\nactief van
wege toenemende milieuvervuiling en zag hij het werk in de keuken als\neen
poging een bijdrage te leveren aan het toeroepen van een halt aan\nklimaa
tverandering. Erik: 'De huidige vleesproductie leidt tot een enorme\nversp
illing van landbouwgrond en de daarmee gepaard gaande ontbossing en\nopwar
ming van de aarde. De overmatige vleesconsumptie is daarbij de grootste\nf
actor. Voor al dat vlees heb je wouden vol veevoer nodig. Voor rundvlees b
.v.\nis er 45 keer zoveel grond nodig dan voor de vegetarische variant. Da
t is pas\nverspilling! Ook wordt er daardoor 45 keer zoveel gif gebruikt o
m dat niet bio\nveevoer te bespuiten. Daarnaast zorgen al die dieren ook v
oor heel veel uitstoot\nvan broeikasgassen door scheten en mest\, met een
enorme opwarming tot gevolg. We\nleven in een wereld van eten en gegeten w
orden. Daarom snap ik dat mensen vlees\neten\, maar dan graag in veel mind
ere mate. Voor eiwitten uit vlees is de\ncombinatie van peulvruchten en gr
anen een goede vervanger. Iedere week weer\nmaakte ik een berekening en ve
rzorgde zodoende een volwaardige maaltijd.'\n\nErik heeft zich het koken i
n zijn jeugd met 'gezonde tegenzin' eigengemaakt.\nSamen met zijn drie bro
ers was hij om de dag 'de klos'\, wat inhield dat hij zijn\nmoeder hielp m
et het voorbereiden van de maaltijden. Loes\, zijn moeder\, hoorde\neind j
aren zeventig van het Rapport van de Club van Rome\, die grenzen aan de\ng
roei propageerde. Ook zij gebruikte de principes van het rapport als pleid
ooi\nvoor biologische en lokale landbouw als middel tegen vervuiling. Dit
leidde\, tot\nontzetting van de vijf mannen (de vier broers en hun vader)
tot een omslag van\ngangbaar naar biologisch voedsel en twee keer per week
vegetarische gehaktballen\nop het bord. Ondanks het mannelijk protest\, h
ield ze voet bij stuk!\n'Terugblikkend voel ik enorme waardering voor haar
moed en\ndoorzettingsvermogen.'\n\nErik: 'Omdat de Rioolrat gesloopt zou
worden en er daar niet meer gekookt kon\nworden\, startten Dani en Ralph e
en kookinitiatief in Zaal 100: het Proeflokaal.\nDat was in 1984\, kort na
dat Zaal 100 gekraakt was. Op een gegeven moment werd ik\ngevraagd te kome
n helpen. Ik was geen kok maar vond het leuk deel te nemen. Op\neen dag vi
el er iemand uit en werd mij gevraagd soep te maken. Ik schrok me\ndood\,
maar zodoende maakte ik mijn eerste pan soep voor 25 personen. In die tijd
\nwas het nog gewoon aardappels\, vlees en groenten. Na verloop van tijd d
achten\nwe: 'Wat doen we met de vegetariërs?'. Daarvan zaten er best veel
in de\nkraakbeweging\, zoals ook bij Zaal 100 betrokkenen als Ralph Rietve
ld\, de eerste\n'huismeester' aldaar. We begonnen daarom in plaats van vle
es een plak kaas of\neen ei toe te voegen. Van daaruit gingen we steeds be
ter en gevarieerder\nvegetarisch koken. Vervolgens besloten we helemaal ve
getarisch te gaan en ik heb\ntoen ook die overstap gemaakt. Ik denk rond 1
985/1986. Vervolgens besloten we\nook voor veganisten te koken en boden be
zoekers vegan varianten aan. Vegetariërs\neten geen dode dieren\, veganist
en daarnaast ook geen dierlijke producten. Dit\nleidde tot een veganistisc
he dag. We waren drie of vier dagen per week open. Met\nde kookploeg hebbe
n we toen de dagen verdeeld. Woensdag werd de veganistische\ndag en die na
m ik onder mijn hoede. Een aantal jaren daarna ben ik ben gaan\nwerken bij
Stichting Veko en van daaruit heb ik mijn kookactiviteiten verder\nontplo
oid. Naast Zaal 100 deed ik kookprojecten op locatie\, zoals de\nvoorberei
ding van de biologische lunch bij Tony Chocolonely (toen nog in het\nWeste
rpark)\, en de Langste Vegetarische Tafel (LVT)\, een project dat vijf jaa
r\,\ntussen 2012 en 2016\, dat in de zomer werd gehouden rondom de vijver
op het\nMuseumplein. Ik was gevraagd door de Vegetariërsbond een wereldrec
ord\nvegetarisch diner te bereiden. De voorbereiding vond plaats in Zaal 1
00. Alle\ningrediënten werden op dinsdag geleverd. Kratten vol groenten vu
lden de muur tot\naan het plafond. Ik was chef-kok en werkte met 25 vrijwi
lligers van de\nVegetariërsbond. Op woensdag werden de groenten gesneden e
n in een honderdtal\nemmers overgebracht naar een grote professionele keuk
en in Zeist. In deze keuken\nwerkten we o.a. met enorme braadsleden van an
derhalve meter bij een meter. De\neerste keer kookten we voor 1000 mensen\
, vijf jaar later waren dat er 2000!\n\nKookkunst is voor Erik letterlijk
een vorm van kunst. 'Als ik boodschappen heb\ngedaan begin ik met een kleu
rrijk pallet dat eindigt in een kunstwerk van verse\ngroenten en allerlei
mooie ingrediënten. Bij elkaar al een stilleven waarmee ik\nmeteen aan de
slag ga. We snijden\, koken en bakken er dan op los. Aan het eind\nvan het
proces zijn de pannen en schalen gevuld met iedere keer weer andere\ngere
chten. Op het bord ontstaat zo telkens weer de mogelijkheid voor een ander
e\ncompositie van vormen en kleuren. Het garneren met een toefje room of v
ers\ngehakte kruiden is voor mij als de spreekwoordelijke kers op de taart
. Dit leidt\ndus tot prachtige creaties op het bord\, dat de omlijsting va
n het kunstwerk\nvormt. Het grappige is dat de hele compositie meteen en m
et genoegen weer\nongedaan wordt gemaakt. Het kunstwerk wordt door elkaar
gehusseld en tenslotte\nvermalen. In dat opzicht is kookkunst toch iets an
ders dan beeldende kunst. Het\ncomponeren is weliswaar deel van mijn passi
e\, maar mijn gedrevenheid komt vooral\nvoort uit mijn zorg voor de natuur
.\n\nInmiddels is Erik opa geworden van een gezonde kleinzoon. Nu kan eind
elijk het\nfeestelijke afscheidsdiner plaatsvinden en wel op woensdag 23 s
eptember. Anja\nvan Yayang\, die sinds een paar maanden op de woensdag veg
etarisch kookt\, maakt\nhiervoor deze keer plaats. Het wordt een heel gebe
uren\, met samen koken en\nmisschien wel 60 eters\, om afscheid te nemen v
an het fenomeen Erik'sVekoDiner op\nde woensdag in Zaal 100. Na afloop gaa
n we gezellig met elkaar opruimen en wie\nweet een drankje en dansje na...
\n\nhttps://www.vekologisch.nl [https://www.vekologisch.nl]
URL:https://offbeat.amsterdam/event/vekodiner-van-erik-wildschut
GEO:52.3830202;4.8780599
LOCATION:Zaal 100 - De Wittenstraat 100\, 1052 BA Amsterdam
STATUS:CONFIRMED
CATEGORIES:amsterdam-west,staatsliedenbuurt,vegan
X-ALT-DESC;FMTTYPE=text/html:Deze woensdag: Het laatste VekoDiner van E
rik Wildschut
veganistisch & ekologisch verantwoord 3 gangen
voor 12 euro.
Het restaurant is open van 18:00-20:30 uur.
Bi
j voorkeur vooraf reserveren via email: erik@vekologisch.nl
Op de dag zelf kan je vanaf 14:00 uur b
ellen met 020-6880127
(op=op)
NO PIN / CASH ONLY
Het laatst
e VekoDiner van Erik Wilschut (door Aja Waalwijk)
Na 40 jaar actiev
oeren in de keuken van Zaal 100 met geslepen mes en potten en pannen vol '
actievoer', verlaat Erik Wilschut (1961} noodgedwongen het strijdtoneel en
stopt hij met zijn 'WoensdagVekoDiners'. Door artrose geveld zijn de lang
e dagen in de keuken helaas niet meer voor hem te doen, maar hij verlaat d
e hem zo vertrouwde plek met opgeheven hoofd! Samen met vele kundige vrijw
illigers, heeft hij vol passie en met veel plezier zijn wekelijkse diners
voor de buurt bereid, wetende dat “als iedereen bio&vega zou eten er g
enoeg voedsel is voor de hele wereldbevolking, we van de Bayer's en Monsan
to's af zijn en... dat het goed komt met het klimaat!”
In mei 1984
kwam Erik vanuit Utrecht naar Amsterdam vanwege een studie cultureel werk
aan de Sociale Academie. Zijn motivatie was mensen weerbaar te maken, maar
na twee jaar besloot hij te stoppen met de studie omdat hij concludeerde
dat dit beter werkte door in de kraakbeweging actief te zijn. Mede geïnspi
reerd door zijn broer Hans, richtte hij zich op het actievoeren waarbij hi
j, naast het vervangen van sloten, het kantelen van gasmeters en het legge
n van leidingen, tussen de 50 en 100 kraken meemaakte en op touw zette. Na
dat het kraken minder werd verlegde hij zijn activiteiten naar de keukenvl
oer van Zaal 100, die tijdens de renovatie eind jaren tachtig, tot een pro
fessionele keuken was omgebouwd. Tot die tijd werd er gekookt op een vierp
itter in de ruimte achter de bar, waar nu de drankopslag is.
'Leve
n en laten laten leven' is Erik's credo, met het woord 'respect' hoog in h
et vaandel!
Bij onrecht slaat Erik aan. Racisme, seksisme, dierenwelzi
jn, milieuvervuiling, woningnood, de schrijnende tegenstellingen tussen ri
jk en arm: er werd door hem wat afgedemonstreerd, actie gevoerd en gekraak
t. Gaandeweg werd hij gerichter actief vanwege toenemende milieuvervuiling
en zag hij het werk in de keuken als een poging een bijdrage te leveren a
an het toeroepen van een halt aan klimaatverandering. Erik: 'De huidige vl
eesproductie leidt tot een enorme verspilling van landbouwgrond en de daar
mee gepaard gaande ontbossing en opwarming van de aarde. De overmatige vle
esconsumptie is daarbij de grootste factor. Voor al dat vlees heb je woude
n vol veevoer nodig. Voor rundvlees b.v. is er 45 keer zoveel grond nodig
dan voor de vegetarische variant. Dat is pas verspilling! Ook wordt er daa
rdoor 45 keer zoveel gif gebruikt om dat niet bio veevoer te bespuiten. Da
arnaast zorgen al die dieren ook voor heel veel uitstoot van broeikasgasse
n door scheten en mest, met een enorme opwarming tot gevolg. We leven in e
en wereld van eten en gegeten worden. Daarom snap ik dat mensen vlees eten
, maar dan graag in veel mindere mate. Voor eiwitten uit vlees is de combi
natie van peulvruchten en granen een goede vervanger. Iedere week weer maa
kte ik een berekening en verzorgde zodoende een volwaardige maaltijd.'
Erik heeft zich het koken in zijn jeugd met 'gezonde tegenzin' eigenge
maakt. Samen met zijn drie broers was hij om de dag 'de klos', wat inhield
dat hij zijn moeder hielp met het voorbereiden van de maaltijden. Loes, z
ijn moeder, hoorde eind jaren zeventig van het Rapport van de Club van Rom
e, die grenzen aan de groei propageerde. Ook zij gebruikte de principes va
n het rapport als pleidooi voor biologische en lokale landbouw als middel
tegen vervuiling. Dit leidde, tot ontzetting van de vijf mannen (de vier b
roers en hun vader) tot een omslag van gangbaar naar biologisch voedsel en
twee keer per week vegetarische gehaktballen op het bord. Ondanks het man
nelijk protest, hield ze voet bij stuk! 'Terugblikkend voel ik enorme waar
dering voor haar moed en doorzettingsvermogen.'
Erik: 'Omdat de Ri
oolrat gesloopt zou worden en er daar niet meer gekookt kon worden, startt
en Dani en Ralph een kookinitiatief in Zaal 100: het Proeflokaal. Dat was
in 1984, kort nadat Zaal 100 gekraakt was. Op een gegeven moment werd ik g
evraagd te komen helpen. Ik was geen kok maar vond het leuk deel te nemen.
Op een dag viel er iemand uit en werd mij gevraagd soep te maken. Ik schr
ok me dood, maar zodoende maakte ik mijn eerste pan soep voor 25 personen.
In die tijd was het nog gewoon aardappels, vlees en groenten. Na verloop
van tijd dachten we: 'Wat doen we met de vegetariërs?'. Daarvan zaten er b
est veel in de kraakbeweging, zoals ook bij Zaal 100 betrokkenen als Ralph
Rietveld, de eerste 'huismeester' aldaar. We begonnen daarom in plaats va
n vlees een plak kaas of een ei toe te voegen. Van daaruit gingen we steed
s beter en gevarieerder vegetarisch koken. Vervolgens besloten we helemaal
vegetarisch te gaan en ik heb toen ook die overstap gemaakt. Ik denk rond
1985/1986. Vervolgens besloten we ook voor veganisten te koken en boden b
ezoekers vegan varianten aan. Vegetariërs eten geen dode dieren, veganiste
n daarnaast ook geen dierlijke producten. Dit leidde tot een veganistische
dag. We waren drie of vier dagen per week open. Met de kookploeg hebben w
e toen de dagen verdeeld. Woensdag werd de veganistische dag en die nam ik
onder mijn hoede. Een aantal jaren daarna ben ik ben gaan werken bij Stic
hting Veko en van daaruit heb ik mijn kookactiviteiten verder ontplooid. N
aast Zaal 100 deed ik kookprojecten op locatie, zoals de voorbereiding van
de biologische lunch bij Tony Chocolonely (toen nog in het Westerpark), e
n de Langste Vegetarische Tafel (LVT), een project dat vijf jaar, tussen 2
012 en 2016, dat in de zomer werd gehouden rondom de vijver op het Museump
lein. Ik was gevraagd door de Vegetariërsbond een wereldrecord vegetarisch
diner te bereiden. De voorbereiding vond plaats in Zaal 100. Alle ingredi
ënten werden op dinsdag geleverd. Kratten vol groenten vulden de muur tot
aan het plafond. Ik was chef-kok en werkte met 25 vrijwilligers van de Veg
etariërsbond. Op woensdag werden de groenten gesneden en in een honderdtal
emmers overgebracht naar een grote professionele keuken in Zeist. In deze
keuken werkten we o.a. met enorme braadsleden van anderhalve meter bij ee
n meter. De eerste keer kookten we voor 1000 mensen, vijf jaar later waren
dat er 2000!
Kookkunst is voor Erik letterlijk een vorm van kunst.
'Als ik boodschappen heb gedaan begin ik met een kleurrijk pallet dat ein
digt in een kunstwerk van verse groenten en allerlei mooie ingrediënten. B
ij elkaar al een stilleven waarmee ik meteen aan de slag ga. We snijden, k
oken en bakken er dan op los. Aan het eind van het proces zijn de pannen e
n schalen gevuld met iedere keer weer andere gerechten. Op het bord ontsta
at zo telkens weer de mogelijkheid voor een andere compositie van vormen e
n kleuren. Het garneren met een toefje room of vers gehakte kruiden is voo
r mij als de spreekwoordelijke kers op de taart. Dit leidt dus tot prachti
ge creaties op het bord, dat de omlijsting van het kunstwerk vormt. Het gr
appige is dat de hele compositie meteen en met genoegen weer ongedaan word
t gemaakt. Het kunstwerk wordt door elkaar gehusseld en tenslotte vermalen
. In dat opzicht is kookkunst toch iets anders dan beeldende kunst. Het co
mponeren is weliswaar deel van mijn passie, maar mijn gedrevenheid komt vo
oral voort uit mijn zorg voor de natuur.
Inmiddels is Erik opa gew
orden van een gezonde kleinzoon. Nu kan eindelijk het feestelijke afscheid
sdiner plaatsvinden en wel op woensdag 23 september. Anja van Yayang, die
sinds een paar maanden op de woensdag vegetarisch kookt, maakt hiervoor de
ze keer plaats. Het wordt een heel gebeuren, met samen koken en misschien
wel 60 eters, om afscheid te nemen van het fenomeen Erik'sVekoDiner op de
woensdag in Zaal 100. Na afloop gaan we gezellig met elkaar opruimen en wi
e weet een drankje en dansje na...
https://www.vekologisch.nl
BEGIN:VALARM
ACTION:DISPLAY
DESCRIPTION:VekoDiner van Erik Wildschut
TRIGGER:-PT1H
END:VALARM
END:VEVENT
END:VCALENDAR